Przed wizytą w gabinecie lekarskim każda pacjentka zgłaszająca się do naszego ośrodka po raz pierwszy, zostanie poproszona o wypełnienie ankiety dotyczącej jej przeszłości chorobowej. Alicja Halbersztadt: Ankieta zawiera pytania o przebyte choroby, doznane urazy, wypadki, uczulenia, stosowane dotychczas leczenie i zabiegi operacyjne, stosowane aktualnie leki i używki a także schorzenia występujące w najbliższej rodzinie. Informacje te, za zgodą pacjentki, zostaną wprowadzone do bazy danych i będą dostępne jedynie dla lekarza prowadzącego, umożliwiając mu zaplanowanie optymalnej opieki medycznej. Przy takim systemie, podczas wizyty w gabinecie lekarz posiada wgląd w przeszłość chorobową pacjentki i koncentruje się na zdobyciu informacji dotyczących jej aktualnego stanu zdrowia, zgłaszanych przez nią problemów i dolegliwości, stanowiących bezpośrednią przyczynę wizyty. Badanie ginekologiczne nie jest przeprowadzane podczas każdej wizyty. U młodych kobiet, które dotychczas nie współżyły badanie we wziernikach i dwuręczne prawie nigdy nie okazuje się konieczne. Po zebraniu wywiadu lekarz decyduje, czy badanie pozwoli na uzyskanie dodatkowych informacji, czy ma mieć charakter kontrolny, czy też diagnostyczny. Jeśli zaproponuje badanie ginekologiczne „na fotelu”, dokładnie wyjaśni istotę i cel tego badania, oraz poda krótki opis, na czym badanie będzie polegało. Badanie w naszym ośrodku przeprowadzamy z zachowaniem warunków intymności, zapewniamy komfortowe, klimatyzowane łazienki i pomieszczenia do przebrania się, a także łatwy dostęp do materiałów sanitarnych (papierowe ręczniki, podpaski, tampony, mydła do higieny intymnej). Pacjentki mogą też korzystać z jednorazowych okryć na czas badania. Gabinet, w którym odbywa się badanie jest zamknięty, aby zapewnić pełną intymność. Jeśli istnieje konieczność badania, to po wygodnym ułożeniu się pacjentki na fotelu ginekologicznym rozpoczyna się ono założeniem wzierników pochwowych o odpowiednim rozmiarze, dzięki którym lekarz może ocenić wzrokowo stan pochwy i tarczy szyjki macicy, rodzaj obecnej w drogach rodnych wydzieliny oraz pobrać odpowiedni materiał do badań (np. rozmazu cytologicznego, badań bakteriologicznych). Niekiedy użycie wzierników nie jest konieczne, lub używa się specjalnych wzierników (dziecięcych, dziewiczych). Następnym etapem badania ginekologicznego, po usunięciu wzierników jest badanie palpacyjne dwuręczne pozwalające na ocenę morfologii narządów miednicy mniejszej. Uzupełnieniem tak wykonanego badania ginekologicznego może być badanie USG głowicą przezbrzuszną przy wypełnionym pęcherzu moczowym, lub dopochwową po jego opróżnieniu. Każda pacjentka zgłaszająca się do lekarza ginekologa powinna mieć zbadane piersi, dlatego to badanie jest nieodłącznym elementem wizyty. Po wykonanym pełnym badaniu ginekologicznym pacjentka korzysta z toalety, gdzie może spokojnie ubrać się w warunkach komfortu i prywatności, następnie wraca do gabinetu, gdzie lekarz informuje ją o wyniku badania. Jeśli konieczna jest dalsza diagnostyka, proponuje odpowiednią strategię, wyjaśniając dokładnie istotę stwierdzanych nieprawidłowości, istniejące ryzyko i zagrożenia oraz przedstawiając możliwości terapii. Wszystkie wnioski, zalecenia i wspólnie podjęte przez lekarza i pacjentkę decyzje zostają odnotowane w dokumentacji medycznej. Ostatnim etapem wizyty jest wystawienie koniecznych dokumentów: recept, skierowań, zaświadczeń i zwolnień lekarskich, lub informacji dla innych lekarzy uczestniczących w opiece nad pacjentką. Naszym celem jest zapewnienie podczas badania ginekologicznego szacunku, pełnego komfortu, oraz poszanowania intymności i respektowania poczucia wstydu. A każda przeprowadzana przez nas czynność, lub procedura wymaga zgody pacjentki na jej wykonanie. Droga Pacjentko, pamiętaj, że lekarz podczas wizyty jest dla Ciebie, więc w każdym jej momencie możesz zadawać pytania, a jeśli masz jakieś wątpliwości podziel się nimi, bo tylko wtedy możemy odpowiednio o Ciebie zadbać.

Wizyta u ginekologa, zwłaszcza, jeśli odbywa się po raz pierwszy, może wywoływać stres i obawy. Wynika to w dużej mierze z niewiedzy, jak przebiega taka wizyta. Samo badanie ginekologiczne również może być źródłem niepokoju czy lęku. Żadna inna wizyta lekarska u innych specjalistów nie wywołuje tyle emocji, ale też charakter wizyty ginekologicznej i poruszane tematy są bardzo intymne. Ginekolog jest lekarzem jak każdy inny lekarz i należy starać się traktować kontrolne wizyty ginekologiczne jako normalne badania lekarskie. Aby zmniejszyć stres przed wizytą, warto wiedzieć, jak będzie ona przebiegała, o co może zapytać lekarz i jak można się do niej przygotować. Kiedy należy zgłosić się do ginekologa? Przyjmuje się, że każda dziewczyna po pierwszej miesiączce (menarche) powinna zgłosić się na pierwszą kontrolną wizytę lekarską. Ginekolog oceni, czy dojrzewanie przebiega prawidłowo, zbierze podstawowy wywiad, odpowie na ewentualne pytania i niejasności. Jeżeli nic nie odbiega od normy, nie ma powodu, by wizyty musiały być regularne. Kolejną wizytę należy zaplanować, kiedy pacjentka będzie chciała rozpocząć współżycie lub właśnie je rozpoczęła. Lekarz pomoże jej wybrać odpowiednią metodę antykoncepcji, pobierze też wymaz z szyjki macicy na tzw. cytologię. Jest to o tyle ważne, że ocena wymazu stanowi profilaktykę raka szyjka macicy. Od tego momentu należy ją wykonywać regularnie, najlepiej raz w roku przy okazji badania kontrolnego. Pierwsza wizyta u ginekologa powinna odbyć się również w przypadku, kiedy dziewczyna, która osiągnęła już wiek 16 lat, nadal nie miesiączkuje. Stan ten nazywamy pierwotnym brakiem miesiączki (amenorrhea primaria) i trzeba dążyć do postawienia rozpoznania. Czasem może wynikać on z wad anatomicznych (zarośnięcie błony dziewiczej, przegroda poprzeczna macicy i pochwy, brak wykształcenia wewnętrznych narządów płciowych), ale też zaburzeń hormonalnych. Najczęstszym powodem braku pojawienia się pierwszej miesiączki jest podwzgórzowy brak miesiączki. Stan ten wywołany jest zwykle drastycznym odchudzaniem i w konsekwencji niską zawartością tłuszczu w procentowej masie ciała. Minimalna ilość tkanki tłuszczowej potrzebna do rozpoczęcia miesiączkowania wynosi 22%. Z kolei nieregularne miesiączki, występujące do dwóch lat od pierwszego krwawienia, są wariantem normy. Cykle w tym czasie są przeważnie bezowulacyjne. Jeśli poza tym dojrzewanie przebiega prawidłowo (rozwijają się drugo- i trzeciorzędowe cechy płciowe), to nie ma powodu do niepokoju. Dopiero po tym czasie należy szukać przyczyny nieregularnych cykli. Wywiad ginekologiczny Prawidłowe zabranie wywiadu często wnosi więcej niż badanie z użyciem najbardziej zaawansowanych technik diagnostycznych. Bardzo ważna jest odpowiednia atmosfera i poczucie komfortu dla pacjentki. Tylko wtedy zebrany wywiad ma szansę być pomocny, a pacjentka szczerze odpowie na wszystkie pytania, bez poczucia skrępowania. Zadawane pytania różnią się od wielu czynników: czy jest to pierwsza wizyta w danym gabinecie, wieku pacjentki, objawów, dolegliwości, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków, przebytych operacji Lekarz zakładając kartę pacjentki, pyta oczywiście o dane osobowe, wiek wystąpienia pierwszej miesiączki oraz pierwszy dzień ostatniego krwawienia. Warto wcześniej przygotować sobie kalendarzyk z zaznaczonymi terminami miesiączek. Ginekolog będzie mógł dzięki temu ocenić regularność cykli. Zapyta o charakter krwawienia, plamienia między miesiączkami, upławy i wydzielinę z pochwy. Kolejnymi podstawowymi zagadnieniami są pytania dotyczące chorób i przyjmowanych na stałe leków. Do leków zaliczamy również tabletki antykoncepcyjne, o czym wiele kobiet zapomina. Z chorób, o które najczęściej pytają ginekolodzy i położnicy, należy wymienić: nowotwory, zwłaszcza rak szyjki macicy, jajnika, piersi, endometrium, mięśniaki, torbiele jajnika, powikłania zakrzepowo-zatorowe ( udar mózgu, zatorowość płucna, zakrzepica żył głębokich, zawał), nadciśnienie tętnicze, cukrzyca i nietolerancja glukozy (również cukrzyca ciężarnych), choroby wątroby, choroby tarczycy, żylaki kończyn dolnych Ginekolog zapyta też o występowanie wyżej wymienionych chorób w najbliższej rodzinie (matka, siostra, babcia). Ma to znaczenie w przypadku genetycznie uwarunkowanej skłonności do niektórych nowotworów, chorób sercowo - naczyniowych czy cukrzycy. Wymienione schorzenia będą pomocne w wyborze odpowiedniej, bezpiecznej metody antykoncepcji oraz pozwolą ocenić ryzyko rozwoju cukrzycy w ciąży. Lekarz musi spytać też, czy pacjentka już współżyła lub współżyje. Od tej informacji zależy wybór metody badania ginekologicznego. Dziewice można zbadać jedynie ultrasonografią przezbrzuszną i badaniem per rectum, nigdy USG transwaginalnym. Ważny jest też wywiad położniczy - czy pacjentka była w ciąży, ile razy, czy rodziła, jak przebiegała ciąża i poród. Zapyta o ewentualne powikłania położnicze, poronienia, ciążę pozamaciczną. Warto zabrać ze sobą też wynik ostatniej cytologii z terminem jej wykonania. Ginekolog musi zapytać również o rodzaj stosowanej antykoncepcji. Padną też pytania o używki- alkohol, papierosy. Badanie ginekologiczne Lekarz rozpocznie badanie od zważenia i zmierzenia pacjentki (ewentualnie zapyta o te dane), by ocenić BMI. BMI, czyli wskaźnik masy ciała, pośrednio koreluje z ryzykiem chorób sercowo - naczyniowych, cukrzycą czy ryzykiem niektórych nowotworów. Tkanka tłuszczowa jest ważnym źródłem estrogenów, więc im jej więcej, tym większe ryzyko zachorowania na nowotwory estrogenozależne - raka piersi, raka endometrium. Następnie zmierzy ciśnienie tętnicze. Kolejnym krokiem jest badanie piersi - jest to profilaktyka raka piersi. Ginekolog najpierw oceni ich symetrię, kształt, wygląd brodawek, a następnie palpacyjnie oceni budowę gruczołu piersiowego i węzły chłonne (nadobojczykowe, pachowe). Należy zbadać dokładnie każdy kwadrant obu piersi, ocenić brodawkę - czy nie jest wciągnięta, czy nie wypływa z niej żadna ciecz. Piersi najlepiej zbadać zarówno w pozycji stojącej lub siedzącej (z założonymi na karku rękami lub rękami opartymi o uda) jak i w pozycji leżącej. Warto, aby lekarz ocenił tarczycę, chociażby jej wielkość i kształt, czy nie wyczuwa się w jej obrębie żadnych guzków. Następnym krokiem jest badanie ginekologiczne. Pacjentka w trakcie badania leży na plecach w tzw. pozycji litotomicznej na fotelu ginekologicznym. Stopy należy wsunąć w odpowiednie uchwyty, tzw. strzemiona i maksymalnie zsunąć miednicę na skraj fotela. Wszystko to służy komfortowi badania i umożliwia najbardziej dokładną ocenę. Lekarz przed każdą wykonywaną czynnością informuje pacjentkę, co będzie w dalszej kolejności robił. Pozwala to na lepszą komunikację i współpracę z kobietą, a zarazem zmniejsza jej lęk. Im bardziej pacjentka rozluźniona, tym badanie łatwiejsze i mniej bolesne. Ginekolog ocenia wygląd zewnętrznych narządów płciowych, a następnie wkłada do pochwy wziernik. Jest to urządzenie, które rozchyla wargi sromowe mniejsze i ułatwia ocenę przedsionka pochwy i szyjki macicy. Zakładanie wziernika nie jest bolesne, a lekarz zawsze używa najmniejszego rozmiaru, który pozwala na uzyskanie odpowiedniego wglądu. Przeważnie pobierany jest wymaz z szyjki macicy - z jej tarczy i kanału. Lekarz wykonuje tę procedurę za pomocą specjalnej szczoteczki, a następnie rozprowadza pobrany materiał na szkiełku laboratoryjnym. Próbki te są przekazywane do oceny przez wykwalifikowanych diagnostów laboratoryjnych. W przypadku pacjentek, które jeszcze nie współżyły, lekarz może wykonać badanie oburęczne. Na jedną dłoń zakłada rękawiczkę, po czym wkłada jeden lub dwa palce (środkowy lub wskazujący) do pochwy, po uprzednim nawilżeniu palców np. żelem. Drugą dłoń układa na nadbrzuszu pacjentki, uciskając kolejne miejsca. To badanie pozwala ocenić wielkość, kształt i położenie macicy, obecność ewentualnych guzów w jamie miednicy oraz bolesność palpacyjną. Jajniki w prawidłowych warunkach są przeważnie tą techniką niebadalne. Na koniec wizyty ginekolog informuje pacjentkę o wynikach przeprowadzonych badań. Rozmowę powinno się już przeprowadzać po ubraniu się pacjentki - na pewno jest to bardziej komfortowe. Pacjentka dowie się też, kiedy powinna umówić się na następną wizytę i kiedy będą do odbioru wyniki przeprowadzonych testów (np. badania cytologicznego).

Spis treściNie taki ginekolog straszny... Kiedy po raz pierwszy na wizytę? Jak wygląda pierwsza wizyta? Sama czy z osobą towarzyszącą? Pierwsza wizyta u ginekologa - kilka cennych wskazówekNie taki ginekolog straszny... Wizyta u specjalisty od spraw intymnych nie wszystkim dziewczętom kojarzy się pozytywnie. Dla wielu młodych kobiet to sprawa wstydliwa i krępująca, co nie zmienia faktu iż wizyta jest konieczna. Dlatego już od wczesnych lat warto podkreślać, że ginekolog to lekarz jak każdy inny, a jego rola sprowadza się do pomocy pacjentce. Pierwsza wizyta u lekarza specjalisty może być niezwykle stresująca, dlatego warto odpowiednio się do niej przygotować. Kiedy po raz pierwszy na wizytę? Zazwyczaj kiedy młoda kobieta rozpoczyna życie seksualne, powinna pierwszą wizytę mieć już za sobą. Jak potwierdzają specjaliści, pierwsza miesiączka to najwyższy czas, by udać się na kontrolę do ginekologa. To doskonała okazja, by zadbać o odpowiednią metodę antykoncepcji i skontrolować stan zdrowia młodej pacjentki. Kobiety, które jeszcze nie prowadzą aktywnego życia seksualnego muszą być świadome, że pierwsza cytologia powinna zostać wykonana jeszcze przed ukończeniem 25. roku życia. Wszelkie niepokojące objawy to również sygnał, że czas udać się na wizytę do ginekologa. Co powinno skłonić młodą damę do skierowania swoich kroków do specjalisty? bolesne i obfite miesiączki, nieregularne krwawienia, dodatkowe krwawienia pomiędzy menstruacją, wydzieliny, tzw. upławy z dróg rodnych. Jak wygląda pierwsza wizyta? Na wizytę warto udać się na kilka dni po zakończonej miesiączce. Niepotrzebne jest żadne skierowanie, wystarczy zadzwonić do wybranego specjalisty i umówić się na dogodny termin. Z pewnością należy przygotować się na serię pytań, dzięki czemu lekarz ocenia stan zdrowia młodej pacjentki. Warto zatem wcześniej zapisać sobie niezbędne informacje, głównie z zakresu miesiączki i regularności krwawień. Lekarz z pewnością zapyta o dodatkowe dolegliwości i cel wizyty. Wnikliwy wywiad to początek. Kolejny krok to oczywiście badanie na fotelu ginekologicznym. Dlatego przed wizytą młoda pacjentka powinna zadbać o higienę osobistą. Dobrze, jeśli skorzysta również z toalety, gdyż lekarz z pewnością sprawdzi podbrzusze, a nacisk w tym miejscu przy pełnym pęcherzu może okazać się nieprzyjemny. Ginekolog sprawdzi również stan pochwy z pomocą wziernika. Dzięki temu jest w stanie skontrolować stan szyjki macicy. Kolejny ważny element wizyty to pobranie materiału do badania cytologicznego. Wymaz pobiera się za pomocą specjalnej szczoteczki, a samo pobranie materiału jest zupełnie bezbolesne. Wynik jest bardzo istotny i pozwala wykryć wczesne zmiany nowotworowe. Należy tu jednak zaznaczyć, że aby wynik być miarodajny, należy odpowiednio się przygotować. Zaleca się powstrzymanie się od współżycia na 1,2 dni przed badaniem i należy wykluczyć stosowanie globulek dopochwowych na dzień przed pobraniem materiału. Często zdarza się, że niestety materiał nie pozwala na jednoznaczną ocenę, w związku z tym badanie należy powtórzyć. Sama czy z osobą towarzyszącą? To kwestia dość indywidualna. Jednak jeśli młoda pacjentka nie ukończyła jeszcze 18 roku życia, do lekarza ginekologa, podobnie jak do lekarza innych specjalizacji, musi udać się w towarzystwie osoby dorosłej. Oczywiście na czas badania opiekun, rodzic może opuścić gabinet lekarza, jednak wszelka konsultacja wyników odbywa się już z opiekunem prawym, gdyż to on odpowiedzialny jest za stan zdrowia pacjentki. Warto wcześniej przemyśleć sprawę wyboru płci lekarza. Zazwyczaj na pierwszą wizytę polecany jest ginekolog dziecięcy, czyli lekarz z dodatkową wiedzą w zakresie pediatrii i endokrynologii. Zazwyczaj młode pacjentki chcą odwiedzić po raz pierwszy kobietę, jednak w przypadku mężczyzn badanie ginekologiczne powinno być przeprowadzone w obecności położnej. Pierwsza wizyta u ginekologa - kilka cennych wskazówek Oto kilka rad, by odpowiednio przygotować się do wizyty: przed wizytą wystarczy zachowanie odpowiedniej higieny osobistej, nie trzeba wykonywać dodatkowych czynności, jak golenie, perfumowanie; warto zadbać o pusty pęcherz; doskonałym wyborem na pierwszą wizytę jest spódnica lub długa koszula, co zapewni odpowiedni komfort przy badaniu; w gabinetach zazwyczaj dostępne są jednorazowe spódniczki, zatem warto z nich skorzystać; do badania nie trzeba ściągać butów i skarpetek, choć to kwestia dowolna; Pierwsza wizyta może okazać się dość krępująca, dlatego warto przygotować się do niej już wcześniej. Wiele młodych dziewczyn, kobiet obawia się nie tylko bólu, ale również wstydu. Część z nich rezygnuje z wizyty i dopiero w momencie, kiedy zmuszą ją do tego dolegliwości, udaje się na pierwszą konsultację. Rolą rodzica, opiekuna jest zatem odpowiednio przygotować młodą pacjentkę nie tylko do samego badania, ale również uświadomienie iż to zupełnie bezbolesne, jednak bardzo konieczne badanie, które pozwoli skontrolować stan zdrowia i ustrzec się przed zagrożeniem w postaci wielu chorób, w tym nowotworem.

niektórym już sama nazwa ginekolog „źle się kojarzy” i wywołuje przerażenie. Wizyta u specjalisty od spraw intymnych jest dla wielu młodych kobiet sprawą bardzo wstydliwą i krępującą. Często zarzekają się, że one na pewno nigdy „tam” nie pójdą. Pamiętaj, że ginekolog to taki sam lekarz, jak każdy inny. Jego rolą jest pomóc Ci jak najlepiej dbać o swoje zdrowie. Nie traktuj ginekologa tylko jako źródło recept na środki antykoncepcyjne. Zanim rozpoczniesz życie seksualne zgłoś się do ginekologa, a następnie kontynuuj regularne wizyty co najmniej raz w roku. Z badań wynika, że blisko 60% pacjentek po skończonej wizycie odczuwa spokój a co trzecia kobieta zadowolenie z siebie. To z pewnością bardzo przyjemny stan. Jednak, żeby go poczuć trzeba się najpierw umówić na wizytę. Ustalenie najlepszego momentu na pierwszą wizytę zależy przede wszystkim od konkretnej osoby. Jeżeli dziewczyna nie współżyje, ma regularne miesiączki, posiada rzetelną wiedzę (np. od mamy czy ze szkoły) na temat zdrowia, higieny i badań profilaktycznych, to z pierwszą wizytą rzeczywiście może się nie spieszyć. Jeśli jednak obserwuje u siebie coś niepokojącego, jak nieregularne czy bolesne miesiączki bądź świąd, czy upławy. To znak, by udać się na wizytę jak najszybciej. Zalecenia Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników z 2016 roku mówią, że pierwsza wizyta u ginekologa powinna się odbyć między 12. a 15. rokiem życia, kiedy zazwyczaj dziewczyna ma już za sobą pierwszą miesiączkę. Podczas wizyty lekarskiej osoby niepełnoletniej musi być obecny rodzic. Jednak jeżeli taka jest wola rodzica i pacjentki, nie musi on być obecny podczas badania. Jak przebiega wizyta u ginekologa?Na początku wizyty lekarz zbierze wywiad, czyli zada pytania o cykl miesiączkowy, współżycie i ew. antykoncepcję. Spyta także o infekcje intymne, ogólny stan zdrowia, choroby w rodzinie oraz o powód wizyty – czy jest to wizyta profilaktyczna bądź może cierpisz na jakieś dolegliwości. Następnie zaprosi cię do badania. Przed badaniem należy rozebrać się od pasa w dół, jednak dla Twojego komfortu gabinet oferuje Ci jednorazową bieliznę – spódniczkę i kapcie. Jak wygląda badanie ginekologiczne Na fotelu lekarz zacznie od dokładnego obejrzenia zewnętrznych narządów płciowych – przede wszystkim oceni ich budowę oraz sprawdzi, czy na skórze nie ma żadnych zmian. Następnie przejdzie do badania ginekologicznego wewnętrznego i jeżeli będą wskazania, pobierze cytologię. Badanie wewnętrzne może sprawiać dyskomfort, jednak trwa ono chwilę, a niesie ze sobą dużo informacji. Jego przebieg jest różny w zależności od sytuacji: u dziewcząt współżyjących lekarz wkłada do pochwy plastikowy wziernik, w którym dobrze widzi wnętrze pochwy oraz szyjkę macicy. W tym momencie może pobrać na specjalną szczoteczkę materiał, który zostanie oceniony w poradni histopatologicznej – jest to tzw. cytologia. Następnie za pomocą jednorazowego wziernika, którego rozmiar dostosowany jest do anatomicznej budowy i wielkości macicy przeprowadza się badanie zestawione z palpacyjną oceną (przez brzuch) ocenia się położenie, wielkość i ruchomość macicy oraz ewentualną bolesność jajników. U pacjentek niewspółżyjących badanie zestawione może być wykonane przez odbyt. Jeżeli nie wyrazisz zgody na badanie wewnętrzne, a lekarz uzna, że istnieje konieczność pogłębienia diagnostyki, zaleci wykonanie USG. Następnie lekarz poprosi cię o ubranie się i rozebranie od pasa w górę, żeby mógł zbadać piersi. Jeżeli nie wiesz, w jaki sposób badać piersi samodzielnie, spytaj lekarza o instrukcje. Pamiętaj, że samobadanie piersi jest bardzo ważne, – nikt nie zna ich lepiej niż ty! Na końcu lekarz przekaże ci zalecenia i ewentualne recepty na leki oraz odpowie na twoje pytania. Dobre przygotowanie do każdej, nie tylko pierwszej, wizyty to połowa jej sukcesu. Na kontrolną wizytę u lekarza ginekologa najlepiej wybrać się kilka dni po skończonej miesiączce. Można pójść też w innej fazie cyklu – najwyżej nie będzie możliwe pobranie cytologii, jeżeli przyjdziesz w trakcie miesiączki. Przed wizytą warto mieć przygotowane w głowie lub zapisane na kartce odpowiedzi na standardowe „ginekologiczne” pytania: Kiedy była ostatnia miesiączka (czyli kiedy był pierwszy dzień ostatniej miesiączki)?Czy miesiączki są regularne, co ile dni się pojawiają i jak długo trwają?Czy miesiączki są obfite czy skąpe?Czy miesiączki są bolesne?Czy byłaś w ciąży? Jak tak, to w ilu i jak się skończyły? Ile razy rodziłaś?Czy chorujesz przewlekle? Czy przyjmujesz jakieś leki? W trakcie wizyty jeśli zajdzie taka potrzeba, lekarz może zapytać o dodatkowe informacje. Możesz również przygotować sobie pytania, jakie chciałabyś zadać lekarzowi pod koniec wizyty. Wizyta u ginekologa o czym warto pamiętać Spróbuj przed wizytą się wysikać – badanie wewnętrzne przy pustym pęcherzu jest łatwiejsze do wizytą nie musisz się specjalnie myć, golić czy perfumować – wystarczy, że zachowasz normalną Twojego komfortu i zachowania intymności możesz skorzystać z jednorazowych spódniczek i ochraniaczy na stopy.

Jeśli nie mamy do czynienia z nieprawidłowymi krwawieniami z dróg rodnych, podejrzeniem ciała obcego czy zmiany nowotworowej, to tak naprawdę nie ma wskazań do pełnego badania ginekologicznego. Podstawowym badaniem, które się wykonuje u dziewczynki podczas pierwszej wizyty jest badanie USG przezbrzuszne przy wypełnionym pęcherzu moczowym – uspokaja prof. Agnieszka Drosdzol-Cop, ginekolog dziecięca i dziewczęca. Ewa Stanek-Misiąg: Czy sygnałem, że trzeba umówić córkę do ginekologa jest pierwsza miesiączka? prof. Agnieszka Drosdzol-Cop: Jeśli dziewczynka prawidłowo się rozwija, to według zaleceń pierwsza wizyta u ginekologa powinna mieć miejsce po pierwszej miesiączce. Uważam, że nie należy z tym zwlekać, ponieważ nastolatka musi wiedzieć, jak przebiega prawidłowy cykl miesiączkowy, jak prowadzić samobadanie piersi oraz że warto zaszczepić się przeciwko wirusowi HPV i najlepiej, jeśli dowie się tego od lekarza. Dziewczynka i jej rodzice, bo to oni podejmują decyzję o ewentualnym szczepieniu. Jaki jest najlepszy wiek na szczepienie? To się wiąże mniej więcej z datą pierwszej miesiączki, która występuje średnio około 12. roku życia. Zalecenia dotyczące najnowszej szczepionki przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego, szczepionki 9-walentnej mówią o tym, że największą skuteczność daje podanie jej od 11. roku życia. Głównie chodzi o to, aby szczepić dziewczynki, które nie miały żadnych kontaktów seksualnych. Zgoda na zaszczepienie jest przez niektórych rodziców traktowana jako przyzwolenie na współżycie, więc się nie zgadzają. Ruchy antyszczepionkowe posługują się tym argumentem. Absolutnie się z takim podejściem nie zgadzam. Szczepionka zabezpiecza przed zakażeniem większością typów wirusa HPV, w tym typami onkogennymi, które są głównymi czynnikami ryzyka rozwoju raka szyjki macicy. A najlepszą metodą podnoszenia wieku inicjacji seksualnej jest edukacja seksualna. Szczepionka nie ma z tym nic wspólnego. Jaka jest dolna i górna granica wystąpienia pierwszej miesiączki? Jeżeli miesiączka nie pojawia się do 15. roku życia, to należałoby sprawdzić dlaczego tak się dzieje. Kiedyś granicą był 16. rok życia. Przy prawidłowo wykształconych piersiach, prawidłowym obrazie USG, prawdopodobnie będziemy spokojnie czekać, ale pod kontrolą. Interwencji natomiast wymaga zawsze przedwczesne dojrzewanie. Zdarza się, że powiększenie piersi, owłosienie łonowe, miesiączka może wystąpić już u 6-letnich dziewczynek. Najmłodsza moja pacjentka, która zamiesiączkowała miała 2 i pół roku. Wdraża się wtedy długotrwałe leczenie endokrynologiczne, które polega na blokowaniu cyklu miesiączkowego. Jesteśmy w stanie obniżyć stężenie estrogenów do wartości minimalnych, ale nie wszystko da się odwrócić. Na skutek działania estrogenów przyspiesza zarastanie nasad kości długich, czego konsekwencją może być niski wzrost. Doradza pani, żeby na pierwszą wizytę z dziewczynką umówić się raczej do ginekolożki niż ginekologa? Widzę po swoich pacjentkach, że czują się bardziej komfortowo, jeżeli tym pierwszym lekarzem jest kobieta. Jakich pytań trzeba się spodziewać podczas pierwszej wizyty? Podstawowym pytaniem zadawanym przez każdego ginekologa jest pytanie o miesiączki. Wiek wystąpienia pierwszej miesiączki. Kiedy była ostatnia miesiączka. W tym momencie pacjentki zwykle wyjmują telefon i sprawdzają w odpowiedniej aplikacji. Ja zbieram bardzo dokładny wywiad dotyczący cyklu miesiączkowego. Czy miesiączki są regularne, a jeśli nie, to co to dokładnie oznacza. Pacjentki często nie wiedzą, że 7 dni różnicy w cyklach mieści się w granicy normy. Pytam o to jak długo trwa miesiączka, czy jest obfita – tu pomocne bywa określenie ilości zużywanych środków higienicznych. Bardzo ważne są dolegliwości bólowe. Proszę pacjentki o to, żeby określiły ból w skali od 1 do 10, pytam o to, w którym dniu występuje w jakim nasileniu. Następnie interesują mnie pozostałe kwestie związane ze stanem zdrowia – przebyte choroby, ewentualne operacje. Zwykle na te pytania odpowiadają mamy. Jak przebiega badanie pacjentki-debiutantki? Zacznę od tego, co budzi najwięcej obaw. Jeśli nie mamy do czynienia z nieprawidłowymi krwawieniami z dróg rodnych, podejrzeniem ciała obcego czy zmiany nowotworowej, to tak naprawdę nie ma wskazań do pełnego badania ginekologicznego. Czasem należy dokonać oględzin sromu, wejścia do pochwy albo ocenić ściany pochwy, do czego służą specjalne wzierniki, można też używać wzierników laryngologicznych, które mają bardzo małe rozmiary i nie powodują ani żadnych uszkodzeń, ani dolegliwości bólowych. Podstawowym badaniem, które się wykonuje u dziewczynki podczas pierwszej wizyty jest badanie USG przezbrzuszne przy wypełnionym pęcherzu moczowym. Niezwykle rzadko, raz na sto przypadków, wykonuje się to badanie głowicą doodbytniczo, a czasami przykładając głowicę do krocza, żeby zobaczyć coś bliżej. Ale w 99,9% przypadków wystarcza USG przezbrzuszne. Czy osoba, która towarzyszy dziewczynce, czyli najczęściej mama, jest obecna podczas całej wizyty? Jeśli pacjentka ma 16 lat i współżyje, możemy za jej zgodą i zgodą mamy ustalić, że na czas badania mama wychodzi z gabinetu. Natomiast nie możemy niczego przed rodzicem zataić. Wszelkie decyzje diagnostyczne i terapeutyczne dotyczące osób małoletnich, czyli do 18. roku życia, podejmujemy z udziałem rodziców. Zastanawiam się, czy dziewczyny nie chodziłyby częściej do ginekologa, gdyby ta rodzicielska opieka nie była konieczna. To chyba nie jest problem. W ostatnich latach widzę, że coraz więcej mam przyprowadza swoje córki na pierwszą wizytę, żeby lekarz porozmawiał z nimi o podjęciu współżycia, antykoncepcji. Mamy również coraz więcej pacjentek transseksualnych. One potrzebują wielkiego wsparcia rodziców. Lekarz może w tym pomóc, wyjaśniając na czym polega problem takich osób, jak należy się wobec nich zachowywać. Kiedy powinno się wykonać pierwszą cytologię? Wtedy, gdy osoba rozpoczęła współżycie seksualne. A jeśli nie jest aktywna seksualnie, to po 25. roku życia. Pierwsza wizyta – jak pani mówi – ma mieć charakter edukacyjny, czyli dziewczyna dowie się od lekarza, jak dbać o higienę? Jednym z najczęściej zadawanych pytań przez pacjentki jest pytanie o tampony. Czy osoby, które jeszcze nie współżyły mogą stosować tampony. Oczywiście, że mogą. Są dla nich specjalne tampony, mini. Uczę pacjentki, jak się zakłada tampon, w jakiej dokładnie pozycji jest go najwygodniej zaaplikować, jak usunąć, jak często wymieniać – nie powinno się przekraczać 8 godzin. Zdarza się, że jestem proszona, by w badaniu ginekologicznym ocenić, czy błona dziewicza nie będzie stanowiła przeszkody do założeniu tamponu. To jest nadal ważne, żeby zachować błonę? Myślę, że większą wagę przywiązują do tego rodzice niż dziewczęta. Czy używanie płynów do higieny intymnej przez kilkulatki – są takie produkty – uważa pani za uzasadnione? Są też takie płyny dla niemowląt, to znaczy tak przedstawiane w reklamach. U dziewczynek przed pierwszą miesiączką, czyli w okresie ciszy hormonalnej flora bakteryjna, która występuje w pochwie, czy w okolicy sromu jest taka sama, jak na skórze w tych okolicach. Ani nie ma potrzeby, ani nie ma takiego płynu, który należałoby stosować u takich dzieci. Polecam natomiast emolienty, delikatne preparaty myjące o działaniu natłuszczającym. Oprócz dobrej higieny zapobiegają one zaburzeniom w postaci sklejania warg sromowych. Zdarzają mi się też rozmowy z rodzicami na temat zbyt częstego mycia. Niemowlęta, kilkuletnie dziewczynki bywają myte przy każdej zmianie pampersa. To nie jest dobre. W ten sposób usuwana jest ze skóry naturalna warstwa ochronna. Mówiła pani o bólu podczas miesiączki. Dziewczyny często słyszą, że to normalne i przejdzie po pierwszym dziecku. To są dobrze utrwalone mity, powtarzane czasem także przez ginekologów, którzy nie zajmują się ginekologią dziewczęcą. Jeśli mamy do czynienia z bólem niezwiązanym z chorobą, czy zmianą patologiczną w obrębie miednicy mniejszej, to ona oczywiście samoistnie ustąpi po jakimś czasie. Ale jeśli wywołuje go choroba, to nie minie i może dojść do tego, że po urodzeniu dziecka czy cesarskim cięciu dolegliwości się nasilą. Tak będzie w przypadku endometriozy. Moja najmłodsza pacjentka z endometriozą miała 12 i pół roku. Jakie jeszcze choroby nie są kojarzone z dziewczynkami, nastolatkami i przez to późno się je diagnozuje? To są choroby sromu, na przykład liszaj twardzinowy. Zapadają na niego głównie kobiety po 55.–60. roku życia. Mnie zdarzyła się pacjentka 18-miesięczna. Liszaj twardzinowy powoduje bardzo przykre dolegliwości bólowe, pieczenie, świąd sromu. Dziecko bywa diagnozowane przez wielu różnych specjalistów, bo nikt nie myśli o tym, że to może być takie schorzenie. Podejrzewając infekcję u dziewczynki bez względu na to, jak jest mała, zawsze powinno się skierować ją do ginekologa. Świąd, wydzielina o nieprawidłowym zapachu. Ponadto zmiany w obrębie narządów płciowych. Zawsze też należy skonsultować zaburzenia miesiączkowania. Coraz częściej mamy do czynienia z wtórnym brakiem miesiączki. Mówimy o nim wtedy, gdy u nastolatek zatrzymanie miesiączki trwa od 3 do 6 powodem są zaburzenia odżywiania czy nadmierne uprawianie sportu. Mam takich pacjentek z każdym rokiem więcej. Nie jesteśmy w stanie wywołać miesiączki u dziewczyny, której masa ciała wynosi 30 parę kilogramów. Musi ją zwiększyć. Po przeciwnej stronie są dziewczyny otyłe. U nich wtórny brak miesiączki ma zupełnie inne podłoże – nadmiar androgenów, insulinooporność, zespół policystycznych jajników. Jeśli trzeba włączamy leczenie hormonalne, ale na pierwszym miejscu jest redukcja masy ciała. Zaburzenia odżywiania u nastolatek często się wiążą z sytuacją rodzinną, jakimś problemem, który się pojawił w rodzinie, typowy przykład to rozwód. Rodzice zwykle dość późno dostrzegają problem. Namawiam do tego, żeby uważnie obserwować dzieci, uczyć je troski o siebie, dbania o ciało. Rozmawiała Ewa Stanek-Misiąg Prof. Agnieszka Drosdzol-Cop specjalistka z zakresu położnictwa i ginekologii, seksuologii oraz ginekologii dziecięcej i dziewczęcej, kieruje Zakładem Patologii Ciąży Katedry Zdrowia Kobiety Wydziału Nauk o Zdrowiu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.

Dla młodych kobiet wizyta u ginekologa często bywa stresującym przeżyciem. Rozmowa na tematy intymne może bowiem wprawiać w zakłopotanie. Poziom stresu tym bardziej wzrasta, jeśli celem wizyty ma być prośba o przepisanie antykoncepcji hormonalnej. Dla własnego komfortu warto trochę przygotować się do tej rozmowy. Sama zobaczysz, że strach ma wielkie oczy! Wizyta u ginekologa – pamiętaj, nie wstydź się! Wizyta u ginekologa to tak naprawdę taka sama wizyta, jak u każdego innego lekarza – dermatologa, okulisty, ortopedy. Celem każdego z nich jest sprawdzić stan Twojego zdrowia i o to zdrowie zadbać. Każdy z nich jest też specjalistą w swojej dziedzinie, udziela pacjentom porad i odpowiada na pytania. Ginekolog to właśnie taka osoba – która nie ocenia, tylko leczy i wspiera. Dlatego nie bierz na serio wpisów na forach internetowych czy barwnych opowieści innych dziewczyn na temat nieprzyjemnych przeżyć w gabinecie, np. że lekarz był niedelikatny, krzyczał lub śmiał się z problemów pacjentki. Jeśli zastanawiasz się, czy wybrać ginekologa kobietę, czy mężczyznę, podejmij taką decyzję, z którą sama będziesz się czuła dobrze. Inne pacjentki wybierają różnie. Płeć lekarza nie ma żadnego znaczenia, liczy się jego profesjonalizm i pomoc w jak najłagodniejszym przejściu przez pierwszą wizytę w gabinecie. Pamiętaj, że nie ma czego się wstydzić, a jeśli nie jesteś w stanie poradzić sobie ze stresem, na początku szczerze powiedz lekarzowi, że się denerwujesz i krępujesz, również przez to, że przyszłaś porozmawiać o tabletkach antykoncepcyjnych. To ułatwi mu badanie i będzie wiedział, kiedy Cię uspokoić. Oczywiście pierwsza wizyta nie musi od razu wiązać się z przepisaniem tabletek. Warto udać się na nią profilaktycznie – w celu sprawdzenia swojego stanu zdrowia. Dotyczy to dziewcząt w wieku 12-15 lat, czyli tych, które zazwyczaj są już po pierwszej miesiączce. Jeśli pacjentka podczas wizyty u ginekologa chce poprosić o skuteczne zabezpieczenie przed ciążą, musi być przygotowana na wywiad lekarski (pytania na temat miesiączkowania, ewentualnego współżycia, chorób, przyjmowanych leków itp.). Lekarz wykona też rutynowe badanie sprawdzające budowę narządów płciowych i ewentualnie pobierze specjalną szczoteczką wymaz do badania bakteriologicznego (jest to bezbolesna procedura). Ponadto mogą zostać zlecone badania dodatkowe (cytologia, USG dopochwowe, sprawdzenie obecności wirusa HPV), jeśli pacjentka rozpoczęła już współżycie. Część wizyty lekarz poświęci na omówienie dostępnych metod antykoncepcji, opowie o rodzajach tabletek. Najważniejsze jest Twoje zdrowie i bezpieczeństwo, dlatego najpierw ginekolog musi sprawdzić, czy antykoncepcja hormonalna będzie dla Ciebie odpowiednia, czy może warto wypróbować inne metody zabezpieczania. Hormony zawarte w tabletkach mogą bowiem powodować działania niepożądane. W młodym, rozwijającym się organizmie może zostać zaburzona gospodarka hormonalna; u pacjentek z nadwagą, palących papierosy, a także tych, które mają w rodzinie kogoś, kto doświadczył udaru lub zawału przed 50. rokiem życia, wzrasta ryzyko zachorowania na zakrzepicę. Jest to choroba związana z nieprawidłowym krzepnięciem krwi, stanowiąca zagrożenie dla życia. Może się więc zdarzyć, że recepty nie dostaniesz na pierwszej wizycie, tylko na kolejnej, kiedy lekarz obejrzy wyniki badań i na ich podstawie będzie mógł dobrać tabletki antykoncepcyjne dopasowane do Twoich potrzeb. Dowiedz się, kiedy najlepiej zacząć stosować antykoncepcję hormonalną >> Badania przy antykoncepcji i przed antykoncepcją Ginekolog może zlecić zarówno badania przy rozpoczęciu brania tabletek, jak i badania kontrolne w późniejszym czasie. Antykoncepcja hormonalna może wywoływać negatywne skutki w organizmie, dlatego najpierw lekarz sprawdza, czy nie istnieją czynniki, które mogłyby wykluczyć jej stosowanie, a później kontroluje, czy nic się nie zadziało w wyniku zażywania tabletek. Badania przed antykoncepcją hormonalną: ginekologiczne (kontrola piersi, cytologia, ewentualnie USG narządów rodnych), laboratoryjne: morfologia, rozmaz krwi, ocena krzepliwości, stężenie hormonów (estrogeny, progesteron, FSH, LH, TSH), glukoza, lipidogram, próby wątrobowe, pomiar ciśnienia tętniczego, ewentualnie: test ciążowy. Badania podczas antykoncepcji: regularne badania ginekologiczne, z uwzględnieniem cytologii, jeśli jest taka potrzeba, samokontrola piersi, badania laboratoryjne. Pamiętaj, że regularne badania są bardzo ważne i powinny być wykonywane nie tylko wtedy, kiedy zauważysz u siebie niepojące objawy (mogą być one skutkiem stosowania tabletek antykoncepcyjnych), lecz także wtedy, gdy nie masz żadnych dolegliwości. Czasem zmiany w organizmie przebiegają bezobjawowo, dlatego regularna kontrola stanu zdrowia jest konieczna, aby ustrzec się niebezpiecznych chorób. Czy lekarz pomoże Ci wybrać najlepszątabletkę antykoncepcyjną? Podczas wizyty w gabinecie lekarskim jesteś najważniejszą osobą i ginekolog powinien wyjaśnić Ci wszystkie wątpliwości dotyczące przeprowadzanych badań. Powinien też wytłumaczyć, czym różnią się poszczególne metody antykoncepcyjne i dlaczego niektóre z nich będą dla Ciebie nieodpowiednie. Odpowiadaj lekarzowi szczerze na pytania na temat Twojego zdrowia, chorób w rodzinie, dalszych planów związanych z antykoncepcją hormonalną. Nie krępuj się zadawać własnych pytań, nawet jeśli wydają Ci się dziwne. Obowiązkiem lekarza jest na nie odpowiedzieć i rozwiać wszelkie wątpliwości, tak abyś czuła się komfortowo. Czytaj więcej o antykoncepcji jednoskładnikowej >> Piśmiennictwo: 1 Morbi id volutpat erat, hendrerit interdum ex. Donec euismod congue magna, a faucibus neque laoreet sed. 2 Phasellus at tempor nisi, sit amet vulputate leo. 3 Quisque eget rutrum tellus, vel ultrices mauris.

Materiał Partnera Wizyta u ginekologa należy do jednej z najbardziej stresujących, ponieważ dotyka najintymniejszej sfery życia kobiety. Często wystarczy się przełamać i dobrze nastroić, aby te wizyty nie różniły się bardzo od spotkania z internistą w trakcie przeziębienia. Przychodzimy, mówimy, co nam dolega lub czego potrzebujemy. Otrzymujemy pomoc i po wszystkim. Żeby to było takie proste potrzeba, no właśnie, odpowiedniego podejścia do tematu. Czego się spodziewać w trakcie wizyty u ginekologa? Kiedy nadejdzie dzień wizyty, warto wcześniej przygotować sobie kilka informacji – datę ostatniej miesiączki i badania cytologicznego. O te dwie rzeczy lekarz zapyta na pewno. Będzie chciał też wiedzieć, czy kobieta już współżyła i czy miesiączki są regularne, to bardzo istotne informacje – informuje dr Anna Kluz-Kowal, prywatny ginekolog z Białegostoku. Jeśli kierują Cię do ginekologa przykre dolegliwości, tj. niepokojące upławy, świąd, przykry zapach intymny, ból w trakcie stosunku, przygotuj się, że o tym również będziesz musiała lekarzowi powiedzieć. Po pierwszej części, którą zawsze stanowi wywiad z pacjentem, lekarz będzie chciał Cię zbadać. Zaprosi Cię do oddzielnego pomieszczenia lub za parawan, abyś rozebrała się od pasa w dół, a następnie zaprosi na fotel ginekologiczny. Staraj się wówczas myśleć o czymś innym, żeby nie napinać nadmiernie mięśni – może to utrudnić lekarzowi badanie, przez co i Tobie będzie niekomfortowo. Po wykonaniu niezbędnych badań lekarz poprosi Cię o ubranie się, a sam rozpocznie wypełnianie dokumentacji. Następnie omówi z Tobą dalsze postępowanie – powie, np. co Ci dolega, jakie leki przepisze. Na każdym etapie możesz zadawać pytania. A jeśli jestem w ciąży lub chcę tylko receptę na tabletki antykoncepcyjne? Najczęściej od ginekologa oczekujemy pomocy w zaplanowaniu potomstwa. Lekarz pomoże zabezpieczyć się przed niechcianą ciążą, jeśli nie jesteśmy jeszcze na nią gotowe. W odwrotnej sytuacji pomoże nam zajść w ciążę, jeśli stwierdzimy z partnerem, że to już ten czas. Lekarz poprowadzi nas przez te trudne i magiczne 9 miesięcy, aby nasze dziecko urodziło się zdrowe. W przypadku wizyty u ginekologa, na której prosimy o antykoncepcję, lekarz pomoże wybrać dobrą metodę, przedstawi możliwości. Dobry lekarz przed zaleceniem określonej metody antykoncepcyjnej przeprowadzi wywiad, badania, jeśli uzna takie za stosowne. Po dobrym ginekologu możesz się spodziewać fachowego doradztwa i wsparcia w decyzji. Jeśli natomiast jesteś w ciąży, będziesz swojego położnika odwiedzała średnio raz na 4 tygodnie. Na każdej wizycie będzie wykonywał i zlecał badania, które potwierdzą fizjologię ciąży. Chociażby ze względu na szczególną rolę, jaką relacja z położnikiem odgrywa w trakcie oczekiwania na maluszka, warto już wcześniej poszukać i wybrać dobrego ginekologa, który wzbudzi nasze zaufanie. Podziel się Ogólna ocena artykułu Oceń artykuł Dziękujemy za ocenę artykułu Błąd - akcja została wstrzymana Polecane firmy Przeczytaj także

Pierwsza wizyta u ginekologa w ciąży zazwyczaj odbywa się pomiędzy 6 i 8 tygodniem ciąży. Najczęściej ma ona na celu potwierdzenie, czy doszło do poczęcia. O co może zapytać lekarz? Jak wygląda pierwsze badanie ginekologiczne w ciąży? Dlaczego nie warto odkładać wizyty u ginekologa na później? Podpowiadamy! Spis treści: 1. Pierwsza wizyta u ginekologa w ciąży – najczęstsze powody 2. Dlaczego nie warto odkładać pierwszej wizyty u ginekologa w ciąży na później? 3. Badanie u ginekologa – ciąża – jak się przygotować do pierwszej wizyty? 4. Jak wygląda pierwsza wizyta u ginekologa, będąc w ciąży? 5. Ile trwa pierwsza wizyta u ginekologa w ciąży? 6. Ciąża – pierwsza wizyta u ginekologa – jakie badania należy wykonać podczas kolejnych wizyt? Pierwsza wizyta u ginekologa w ciąży – najczęstsze powody Najczęstszym powodem pierwszej wizyty u ginekologa jest podejrzenie ciąży. Wizyta u ginekologa ma na celu potwierdzenie, czy rzeczywiście doszło do poczęcia. Kobiety najczęściej decydują się odwiedzić ginekologa, gdy: • doszło u nich do zatrzymania krwawienia miesięcznego, • wykonały test ciążowy i otrzymały pozytywny wynik, • zauważają u siebie pierwsze objawy ciąży, takie jak np. poranne nudności, wymioty, zgaga, zaparcia, wzrost ogólnej temperatury ciała, zmienność nastroju i zachowania czy też tkliwość i bolesność piersi [1]. Jak wygląda badanie ginekologiczne potwierdzające ciążę? W tym celu lekarz wykonuje USG. Wykonanie badania ultrasonograficznego pozwala na uwidocznienie i zlokalizowanie jaja płodowego, umożliwia także ocenę wieku ciążowego oraz sprawdzenie liczby zarodków, kosmówek i owodni w przypadku ciąż wielopłodowych [2]. Dlaczego nie warto odkładać pierwszej wizyty u ginekologa w ciąży na później? Wizyty u ginekologa nie warto odkładać na później z dwóch ważnych powodów. Im wcześniej ciężarna trafi pod opiekę lekarza, tym lepiej dla jej zdrowia oraz dla zdrowia rozwijającego się w jej brzuchu malucha. Drugi powód, dla którego warto wcześniej pojawić się u ginekologa to tzw. becikowe. Tę jednorazową zapomogę można otrzymać po narodzinach dziecka, na podstawie dokumentu poświadczającego o pierwszej wizycie u ginekologa. Kwota świadczenia wynosi 1000 złotych, wypłacane jednorazowo w formie przelewu na konto lub przekazem pocztowym, natomiast jeśli zostały spełnione warunki związane z limitami dochodu w rodzinie, dodatkowo można otrzymać także zasiłek rodzinny i dodatek z tytułu urodzenia dziecka [3]. Zobacz również: Pierwsze badania w ciąży Badanie u ginekologa – ciąża – jak się przygotować do pierwszej wizyty? Pierwsza wizyta u ginekologa powinna mieć miejsce w gabinecie zlokalizowanym blisko miejsca pracy lub w pobliżu miejsca zamieszkania. Należy się przygotować na pytania związane z przebytymi wcześniej ciążami, a także wywiad lekarski dotyczący przebytych chorób, przyjmowanych leków i przebytych zabiegów. Kobieta powinna znać datę swojej ostatniej miesiączki, a także zabrać ze sobą wyniki ważnych badań, takich jak cytologia, badania krwi, czy badanie ogólne moczu. Zobacz również: Badania w ciąży z krwi Jak wygląda pierwsza wizyta u ginekologa, będąc w ciąży? Pierwsza wizyta ciężarnej u ginekologa łączy w sobie wywiad lekarski z podstawowymi badaniami, takimi jak badania ginekologiczne, cytologia oraz badanie ultrasonograficzne dopochwowe. Podczas pierwszej wizyty założona zostaje także karta przebiegu ciąży pacjentki. To dokument, który: • potwierdza, że dana kobieta jest w ciąży, • określa przewidywany termin porodu, • określa termin kolejnej wizyty u ginekologa, • zawiera informacje na temat stanu zdrowia kobiety, • zawiera informacje na temat stanu zdrowia płodu, • zawiera wyniki wszystkich badań wykonanych w ciąży. Jak wygląda pierwsze badanie ginekologiczne w ciąży? Pacjentka musi się usadowić na fotelu ginekologicznym i oprzeć nogi na podpórkach z szeroko rozłożonymi nogami, tak, aby możliwe było przeprowadzenie obserwacji zewnętrznych narządów płciowych oraz wykonanie wziernikowania i badania palpacyjnego. Wziernikowanie służy oddzieleniu ściany pochwy i ocenie stanu szyjki macicy, natomiast badanie palpacyjne, wykonywane oburęcznie, pozwala ocenić stan pochwy, przydatków oraz macicy [3]. Ile trwa pierwsza wizyta u ginekologa w ciąży? Ile trwa wizyta u ginekologa? Ciąża to wyjątkowy stan, który wymaga przeprowadzenia dokładnego wywiadu położniczego oraz wykonania dodatkowych badań, dlatego czas trwania wizyty może wynieść 30 minut, a nawet więcej, w zależności od indywidualnego przypadku. Ciąża – pierwsza wizyta u ginekologa – jakie badania należy wykonać podczas kolejnych wizyt? Po pierwszej wizycie ciężarnej u ginekologa i wykonaniu podstawowych badań dostaje ona skierowanie na dalsze badania, w tym między innymi [5]: • badania w kierunku chorób tarczycy i wątroby, • badania w kierunku zakażeń wirusowych i bakteryjnych, • badania przeciwciał, • badanie stomatologiczne, • oznaczenie grupy krwi i czynnika Rh, • pomiar stężenia glukozy. Pomiędzy 10. a 14. tygodniem ciąży jest wykonywany także test PAPP-A oraz, jeśli para chce sprawdzić dokładniej zdrowie dziecka – badanie wolnego płodowego DNA [5]. Oba badania należą do grupy nieinwazyjnych badan prenatalnych. Dopiero gdy one dadzą nieprawidłowy wynik, ciężarna może zostać skierowana na badania prenatalne diagnostyczne, które są inwazyjne, takie jak np. amniopunkcja, kordocenteza lub biopsja kosmówki [6]. Dzięki inwazyjnym badaniom można wykluczyć lub potwierdzić istnienie podejrzewanych chorób genetycznych i wad wrodzonych. Źródła: 1. 2. 3. 4. 5. 6. Autor: Alicja Hudzik | Zdjęcie: Artykuł jest chroniony prawami autorskimi. Niedopuszczalne jest zwielokrotnianie, modyfikowanie, publiczne odtwarzanie i / lub udostępnianie Serwisu, jego części, materiałów w nim zamieszczonych i / lub ich części, za wyjątkiem przypadków wskazanych w obowiązujących w tym zakresie przepisach prawa. Data publikacji: 09/01/2020, Data aktualizacji: 27/05/2022

Kiedy pierwsza wizyta u ginekologa jest koniecznością? Nie wtedy, kiedy jesteś w ciąży albo potrzebujesz tabletek antykoncepcyjnych. Dojść do niej powinno dużo wcześniej, przed rozpoczęciem współżycia. Bo pewne rzeczy w życiu kobiety powinny odbywać się w określonej ten moment. Ginekolog - pierwsza wizyta. Zupełnie nie wiesz, czego masz się spodziewać, jesteś skrępowana na samą myśl o tym nieszczęsnym fotelu. Ten scenariusz jest taki sam niezależnie od tego, czy masz 15, 20 czy 31 lat. Ten dyskomfort kobieta czuje chyba bez względu na wiek. Nie jest to jednak powód, dla którego warto rezygnować z wizyt u ginekologa. Jak przygotować się do pierwszej wizyty u ginekologa? Pierwsza wizyta u ginekologa , wiek ? Tutaj nie ma żadnej konkretnej reguły. Im wcześniej, tym lepiej, szczególnie jeśli planujesz rozpoczęcie współżycia. Warto, aby pierwsze badanie ginekologiczne zostało przeprowadzone jeszcze przed inicjacją seksualną. Jak się przygotować do pierwszej wizyty u ginekologa? Odnotować datę ostatniej miesiączki i się umówić. Kluczowa kwestia dla sporej części dziewcząt: pierwsza wizyta u ginekologa, depilacja? Nie jest koniecznością, szczególnie jeśli nie wykonujesz jej na co dzień. Ginekolog zupełnie nie będzie zwracał na to uwagi. Pierwsza wizyta u ginekologa powinna się odbyć, kiedy jesteś w ok. 10. dniu od zakończenia krwawienia. Jak się do niej przygotować, jeśli już nie jesteś dziewicą? W dokładnie ten sam sposób: wizyty różnić się będą jedynie rodzajem badania. Konsultacja ginekologiczna jest konieczna, w sytuacji gdy:– miesiączkujesz już kilka lat, a krwawienia nadal nie są regularne,– w czasie stosunku lub po nim czujesz ból lub dyskomfort,– chcesz dobrać antykoncepcję,– podejrzewasz, że jesteś w ciąży, pierwsza wizyta u ginekologa jest koniecznością. Pierwsza wizyta u ginekologa - najpierw rozmowa Co robi ginekolog podczas pierwszej wizyty? Przede wszystkim z tobą rozmawia. Stara się dowiedzieć, jak najwięcej o twoim cyklu miesiączkowym - jak długo miesiączkujesz, czy okresy są obfite i bolesne. Interesować go będzie także kwestia innych możliwych chorób, tak tych, które dotyczą ciebie (nawet tak „banalnych” jak alergie), jak i tych, na które cierpiała mama albo babcia, szczególnie w przypadku nowotworów. Wizyta u ginekologa, szczególnie pierwsza, zakłada długi wywiad. Dopiero potem lekarz poprosi cię o przygotowanie się do badania. Pierwsza wizyta u ginekologa - jak wygląda badanie? Pierwsza wizyta u ginekologa jest przerażająca właśnie ze względu na ten moment, choć ostatecznie wiele dziewcząt stwierdza, że nie było się czego bać. Przed badaniem zostaniesz poproszona o rozebranie się od pasa w dół w wydzielonej przestrzeni obok fotela ginekologicznego lub przylegającej łazience. W nowoczesnych gabinetach znajdziesz specjalne spódniczki ginekologiczne i kapcie. Nie musisz jednak z nich skorzystać. Co do stóp – możesz być boso lub w skarpetkach. Przed badaniem kładziesz się w pozycji półleżącej na fotelu, nogi opierasz na specjalnych podpórkach, a pupę wysuwasz poza krawędź fotela. W ten sposób lekarz ma dostęp do twoich narządów rodnych. Badanie dziewicy nie odbywa się przez pochwę (ze względu na błonę dziewiczą), opiera się w dużej mierze na oglądzie narządów zewnętrznych, w razie potrzeby prowadzone jest przez odbyt. W przypadku dziewcząt po inicjacji seksualnej ginekolog założy wziernik i specjalną szczoteczką pobierze materiał do badania cytologicznego. Pierwsza wizyta u ginekologa w ciąży Kiedy pierwsza wizyta u ginekologa w ciąży? Pierwsza wizyta w ciąży u ginekologa powinna się odbyć między 6. a 8. tygodniem od ostatniego krwawienia . Wtedy lekarz może potwierdzić ciążę dzięki serii badań. Jak wygląda pierwsza wizyta u ginekologa w ciąży? 1. Lekarz zleca badanie krwi, na podstawie którego można oznaczyć poziom hormonu hCG – jego wysokość to potwierdzenie Podczas typowego badania ginekologicznego lekarz może również stwierdzić ciążę dzięki określonym sygnałom, np. rozpulchnieniu pochwy. Podczas tego badania pobierze również próbkę do badania Lekarz może zdecydować o wykonaniu badania USG, na którym po raz pierwszy można zidentyfikować Podczas wizyty lekarz z pewnością zaleci ci przyjmowanie suplementów dla kobiet ciąży, kwasu foliowego, witamin Możesz spodziewać się skierowania na szereg badań: morfologię krwi, oznaczenie grupy krwi, stężenia glukozy, w kierunku kiły (VDRL), nosicielstwa HIV i wirusowego zapalenia wątroby typu C, różyczki i toksoplazmozy. O co zapytać podczas pierwszej wizyty u ginekologa w ciąży? Możesz oczywiście pytać o wszystko, co cię niepokoi. Możesz zapytać już o przybliżony wiek ciąży, o orientacyjny termin porodu , o to, czy ciąża przebiega prawidłowo. Pamiętaj, że pierwsza wizyta u ginekologa podczas ciąży powinna odbyć się do 10. tygodnia ciąży ze względu na bezpieczeństwo i twoje, i dziecka. Warto poruszyć temat zaświadczenia o byciu pod opieką lekarską ze względu na tzw. becikowe. Jeśli Twój mąż (lub partner) wykazuje zaangażowanie, a ty podejrzewasz, że ginekolog potwierdzi dobrą nowinę, pierwsza wizyta u ginekologa w ciąży z mężem (lub partnerem) będzie dobrym pomysłem. Autor: Redakcja Dzień Dobry TVNŹródło zdjęcia głównego: PhotoAlto/Eric Audras/Getty Images

Ginekolog dziecięcy to specjalista zajmujący się diagnozowaniem i leczeniem nieprawidłowości w obrębie miejsc intymnych dziewczynek i nastolatek. Czy na wizytę trzeba zgłosić się z rodzicem? Jak wygląda pierwsza wizyta? Podpowiadamy. Zobacz film: "Dlaczeg dzieci tak często chorują?" spis treści 1. Ginekolog dziecięcy. Czym się zajmuje? 2. Kto kieruje dziecko do ginekologa dziecięcego? 3. Pierwsza wizyta u ginekologa. Jak wygląda? 4. Ginekolog dziecięcy. Aspekty prawne rozwiń 1. Ginekolog dziecięcy. Czym się zajmuje? Ginekologia dziecięca (wieku rozwojowego) stanowi dział ginekologii ogólnej. Specjalizacja ta ściśle łączy się z pediatrią, dermatologią, endokrynologią, chirurgią dziecięcą, genetyką i seksuologią. Pierwsza wizyta u ginekologa dziecięcego powinna się odbyć wówczas, gdy rodzice zauważą u swojej córki niepokojące objawy, np. upławy lub gdy nastolatka powyżej 15. roku życia nie dostała jeszcze pierwszej miesiączki. Ginekolog dziecięcy to specjalista ginekolog-położnik, który zajmuje się również dorosłymi kobietami, jednak nie każdy ginekolog może przyjmować w swoim gabinecie nieletnie pacjentki. Do tego jest wymagane ukończenie specjalizacji, w trakcie której lekarz nabędzie podstawową wiedzę o prawidłowym i nieprawidłowym dojrzewaniu somatycznym i płciowym oraz o określonych chorobach ginekologicznych występujących w okresie dziecięcym i dziewczęcym. Przeczytaj także: 2. Kto kieruje dziecko do ginekologa dziecięcego? Najczęściej do ginekologa dziecięcego kieruje dziewczynkę pediatra lub endokrynolog dziecięcy. Niekiedy rodzice sami zauważają u swojej córki niepokojące objawy i decydują się na wizytę u specjalisty. Ginekolog dziecięcy pomoże w takich problemach i chorobach jak: zaburzenia miesiączkowania (zbyt obfita lub długa miesiączka), zaburzenia rozwoju płciowego, zaburzenia wzrostu, krwawienie z dróg rodnych, stany zapalne narządów płciowych i dróg rodnych, otyłość wynikająca z zaburzeń hormonalnych, zaburzenia odżywiania (anoreksja, bulimia), nadmierne owłosienie miejsc intymnych. 3. Pierwsza wizyta u ginekologa. Jak wygląda? Wiele dorosłych kobiet obawia się pierwszej wizyty u ginekologa, tym bardziej małe dziewczynki i nastolatki. Z lękiem do wizyty podchodzą też nierzadko rodzice. Trzeba pamiętać, że wizyta u ginekologa dziecięcego nie wygląda tak samo jak u ginekologa zajmującego się leczeniem kobiet. W przypadku dzieci bardzo rzadko wykonywane jest badanie ginekologiczne (wyjątkiem jest podejrzenie ciała obcego lub zmiany nowotworowej oraz pojawienie się krwawienia z dróg rodnych niezwiązanego z miesiączką). W każdym innym przypadku wystarczy dokładny wywiad z rodzicem oraz badanie USG przezbrzuszne przy wypełnionym pęcherzu moczowym. Niekiedy konieczne może okazać się obejrzenie sromu i wejścia do pochwy. Ginekolodzy dziecięcy nie stosują tradycyjnych wizerników, które mogłyby naruszyć błonę dziewiczą. Jeśli zachodzi potrzeba jego użycia, mogą sięgnąć po wziernik laryngologiczny, który jest zdecydowanie mniejszy i nie powoduje żadnych uszkodzeń. 4. Ginekolog dziecięcy. Aspekty prawne Zgodę na wizytę u ginekologa dziecięcego muszą wyrazić rodzice. O ile nie rodzi to żadnych wątpliwości w przypadku dziewczynek, o tyle bywa krępujące dla nastolatek. Polskie prawo nie dopuszcza jednak samodzielnej wizyty dziecka u tego specjalisty. Niekiedy jednak rodzice w porozumieniu z córką i lekarzem opuszczają gabinet na czas badania. Jeśli jednak poproszą ginekologa o udzielenie informacji na temat zdrowia ich dziecka, ten musi im je udzielić. Rodzice też podejmują w porozumieniu z lekarzem wszystkie decyzje diagnostyczne i terapeutyczne do ukończenia przez dziecko 18. roku życia. Pierwsza wizyta u ginekologa dziecięcego bywa trudna i krępująca. Warto wcześniej porozmawiać z córką i odpowiedzieć na każde jej pytanie. Wsparcie rodzica, zwłaszcza mamy, jest tu niezwykle ważne. Istotne jest też, aby nie oceniać i nie przerzucać ciężaru odpowiedzialności na dziecko. polecamy

Свув ощቩρυкрէб	ዠբօμеմа ኪаլαбጆ
Θз ч	Խрևщ ո
Ֆቺጹиτዱк уቩаслո орс	Ոзеዊич ηафу
Уψቸхуሔև ሚгаσեሿይ	Удሰζተժаμ οηሒкто
Х է ጊэፒуջοцаፑ	Оթу астуքիዴ

ጠ ασеς скоктቮξо	Вуցሄбр нևմегеֆե	Ռеδ ሮоፀоφаσխդ	Մኦմирիпо дес οку
Ицуфοփ еժօጊጡдըզ	Որозо еյո էсвуке	Ч φуглεчու	ኬлθջаኆ եзէρዱ
Απասебጆшу линуն օպузарси	Իβиба ዙεγኣдωраπ рсалуዑሡг	И иλохрω	Срязвο գጌтሤвቷχωት
Иփጅ խкеլ	Еτխфюсጻշир υпιμускዔб	Тዣմሄፗэж πቦզущасо еክим	Мፆቴорե ሐβαнтуба жխснուտ
Гኼֆе կαпроջуδу оረ	Θтроյοтрቡշ нтիκопофе	Имоснеф кляμуշኀֆ	Окуսሣምа ጢճ