Present Simple i Present Continuous to dwa czasy, które poznajemy na początku naszej przygody z nauką angielskiego. Używa się ich przede wszystkim w kontekście teraźniejszości. Zdarzają się jednak wyjątki. Dowiedzmy się jakie. Present Simple i Present Continuous - jak ich używać Skoro oba wspomniane czasy dotyczą teraźniejszości, to jaka jest między nimi różnica? Kiedy powinniśmy użyć Present Simple, a kiedy Present Continuous? Zaraz rozwiejemy wszystkie wątpliwości. Przygotowaliśmy trochę teorii (bo bez niej ani rusz), ale wspartej wieloma przykładami. Dodatkowo, we wpisie znajdziecie kilka ciekawostek i wskazówek, które ułatwią Wam korzystanie z dwóch powyższych czasów. Present Simple - konstrukcja Zdania twierdzące w czasie Present Simple tworzymy, używając podstawowej formy czasowników, na przykład do , go czy work . W 3. osobie liczby pojedynczej (he, she, it) do czasownika dodajemy końcówkę -s lub -es. W pozostałych osobach czasownik ma formę podstawową. podmiot + czasownik (w formie podstawowej lub z końcówką -s /-es w 3 os. l. poj.) + reszta zdania Kiedy więc mówimy o sobie, o nich itd. - używamy podstawowej formy czasownika, natomiast mówiąc o koledze, bracie, siostrze czy koleżance - do czasownika dodajemy -s lub -es. Zobaczmy, jak to wygląda w zdaniach: I play basketball. Gram w koszykówkę. We watch TV every day. My codziennie oglądamy telewizję. He plays basketball. On gra w koszykówkę. She watches this show every week. Ona ogląda ten program co tydzień. Przeczenia w czasie Present Simple tworzymy, używając operatora do/does oraz dodając formę not (don’t/doesn’t). I don’t drink milk. Nie piję mleka. She doesn’t watch TV. Ona nie ogląda telewizji. Pytania również tworzymy za pomocą do i does - przesuwamy je na początek: Do you like milk? Czy lubisz mleko? Does he smoke? Czy on pali? Jak widać w przykładach powyżej, w pytaniach i przeczeniach z does - czasownik wraca do swojej podstawowej formy. Robert: Gram w koszykowkę. Julia: On gra w koszykówkę. Present Continuous - konstrukcja Zdania twierdzące w czasie Present Continuous tworzymy natomiast w następujący sposób: podmiot + be (w poprawnej formie) + czasownik określający wykonywaną czynność z końcówką -ing + reszta zdania Tak będzie wyglądać to w praktyce: I am watching TV now. Oglądam teraz telewizję. She is watching TV now. Ona teraz ogląda telewizję. We are watching TV now. My teraz oglądamy telewizję. One teraz oglądają telewizję. Przeczenia tworzymy z kolei, dodając zaprzeczenie not - am not/is not/are not. Możemy też korzystać z form skróconych: I’m not reading now. Nie czytam teraz. She isn’t working right now. Ona teraz nie pracuje. They aren’t watching TV. Oni nie oglądają telewizji. Zadając pytanie, czasownik pomocniczy Am/Is/Are przesuwamy na początek zdania: Is he smoking right now? Czy on teraz pali? Are you learning? Czy ty się uczysz? Wiemy już, jakie są zasady tworzenia zdań w Present Simple i Present Continuous. Teraz czas na poznanie różnic między tymi czasami. Present Simple i Present Continuous - czym się różnią Zacznijmy od najbardziej podstawowej różnicy. Present Simple używamy między innymi wtedy, gdy mówimy o czynnościach, które są częścią codziennej rutyny, są naszymi przyzwyczajeniami lub powtarzamy je regularnie - jest to stała okoliczność. I eat bananas (every day). Jem banany (codziennie). Natomiast Present Continuous używamy, gdy mówimy o czynnościach, które dzieją się dokładnie w tym momencie, w którym o nich mówimy: I’m eating bananas (now). Jem banany (teraz). Aby podkreślić, że coś dzieje się właśnie teraz, w tym momencie, możemy w zdaniu dodać now (teraz) lub right now (właśnie teraz). Kolejną różnicą pomiędzy tymi czasami jest to, że Present Simple używamy, gdy mówimy o długoterminowych sytuacjach i działaniach: I work in London. Pracuję w Londynie. I live in Warsaw. Mieszkam w Warszawie. Present Continuous używamy z kolei do mówienia o sytuacjach tymczasowych. Jeżeli więc użyjemy Present Continuous do opisania sytuacji powyżej, sens wypowiedzi będzie zupełnie inny. I’m living in Warsaw. Mieszkam w Warszawie. (sytuacja obecna, ale nie stała) I’m working this week. W tym tygodniu pracuję. (podkreślam ten fakt, ale czynność nie musi dziać się w tej chwili) Mieszkam w Londynie. Dzisiaj odwiedzam Warszawę. Present Simple i Present Continuous w odniesieniu do przyszłości Jeśli mówimy o przyszłych wydarzeniach lub zaplanowanych czynnościach, które wydarzą się w konkretnym miejscu i czasie, ponieważ podjęliśmy już pewne kroki w tym kierunku, użyjemy czasu Present Continuous. I’m visiting my grandma tomorrow. Jutro odwiedzę moją babcię. Wyjątkiem będą rozkłady (np. jazdy) i wydarzenia zaplanowane zgodnie z jakimś grafikiem czy planem - wtedy użyjemy Present Simple. The plane to Berlin leaves in ten minutes. Samolot do Berlina odlatuje za dziesięć minut. Idziemy dzisiaj do kina. Film zaczyna się o 6. Present Simple i Present Continuous a zmysły Jeśli użyjemy Present Continuous i powiemy: I’m tasting this dish (Próbuję tego dania) - oznacza to że smakujemy danie teraz, w tym momencie - po to, by sprawdzić, czy, na przykład, nie jest za ostre. Jeśli natomiast ułożymy zdanie w Present Simple i powiemy: This dish tastes good - oznacza to, że danie smakuje dobrze, czujemy jego smak i smakuje nam ono. Próbuję tego dani. To danie smakuje dobrze. Użycie Present Simple i Present Continuous z always Present Simple możemy często rozpoznać dzięki charakterystycznym określeniom częstotliwości - takim, jak na przykład: often (często), every day (codziennie), sometimes (czasami), usually (zwykle), never (nigdy), always (zawsze). I usually go to work by car. Zazwyczaj jadę do pracy samochodem. You always work hard. (Ty) zawsze pracujesz ciężko. Warto wiedzieć, że always możemy także użyć w czasie Present Continuous, ale po to, aby wyrazić irytację czyimś (lub własnym) zachowaniem, które często się powtarza. Słowo always możemy również zastąpić słowem constantly . She’s always complaining. Ona zawsze narzeka. You’re constantly talking! Ciągle gadasz! Zazwyczaj jeżdżę do pracy samochodem. Zawsze stoję korku! Present Continuous z always używamy także wtedy, gdy chcemy podkreślić fakt, że coś się wydarza dosłownie zawsze, ale trudno przewidzieć, kiedy taka sytuacja znów będzie miała miejsce (bo to coś, czego nie planujemy). She’s always forgetting to call her mother after work. (Ona) Zawsze zapomina zadzwonić do matki po pracy. Uff! Teorii było sporo. Krótkie podsumowanie w postaci porównania czasów Present Simple i Present Continuous zamieszczamy poniżej. Pamiętajcie, że ćwiczenie czyni mistrza, więc zaglądajcie koniecznie do lekcji w kursie eTutor angielski, zawierających ćwiczenia z wykorzystaniem tych dwóch czasów! Ćwiczenia - czas Present Simple Ćwiczenia - czas Present Continuous